மண் வாசம் - அன்னை

ஊர்வாழ  தானுழைக்கும்
உண்மை மனிதர்களுண்டு
ஊருக்கே   உரமாகிப்போன
உத்தம பேர்களுண்டு
எத்தனை புயல்வரினும்
எதிர் கொள்ளும் மனமுண்டு
வித்தகம்    பல கற்ற
விந்தை மனிதர்களுண்டு !



ஒற்றை தனியுடலில்
ஒளிந்திருக்கும்  மச்சம் போல
கற்றாழை  மடல்வெளியில்
கண் விழிக்கும்  மலரைப்போல
முற்றம் கடந்து  பயணிக்கும்
முழுநிலவின் தண்ணொளியில்
சுற்றம்சூழ்  வாழ்ந்திருக்க
சேர்ந்திருந்ததால் அழகென்பேன் !


கூவிஅழைக்கும்  திசைவழியே
குயில்கள் அணிவகுக்கும் !
தாவித் திரிவதற்கு உயிர்
தாங்கி பிடிக்கும்   மரங்களுண்டு !
ஆவிப்பிரிந்து  போனாலும்
அப்படியே மாண்டு தீர்ந்தாலும்
கேவியழ  நமக்கென்று  ஓருயிர்
கானில் உறைந்து வாழ்வதுண்டு !


வாடைக்  காலத்தில்
வண்ணம்பூக்கும்  மரங்கள் !
ஓடைநீர்  ஊர்றெடுத்து
ஓடிக்களிக்கும் வழியெங்கும்
உளுவையுயும்  கெழுத்தியும்
ஓடிக்  களித்திருக்கும்
இளமைப் பொங்கும் வாழ்வில்
இனிமை  நிறைந்திருக்கும் !


குடித்து விளையாட
கிணற்றைபோல மடுவுண்டு!
அடித்து விளையாட
ஆறுபோல ஓடையுண்டு !மீன்
பிடித்து  குழம்புவைக்க
பிடித்தமான  சட்டியுண்டு
எடுத்து சமையல்   செய்ய
எண்ணம்போல  அன்னையுண்டு !


தலையில் மண்குடம்
தலைவி நடந்து செல்வாள்
தண்ணீர் சுமந்து  கால்நடையாய்
தாவி தாவி  சுடு பொடியில்
காலுக்கு  செருப்பின்றி
தத்தளித்து  நடந்து செல்வாள் !
காததூரம் கடந்து வந்து
கண்ணீர் வழிந்து நிற்பாள் !


உலையரிசி   தோள்பையில்
ஊஞ்சலாய்  ஓடியாடும் !
ஆய்ந்த காட்டுக்கீரைகள்
ஆவியில்  பொங்கும் !
வாழையும்  முருங்கையும்
வாய்ருசிக்கும்   முசுட்டையும்
கேழ்வரகு  கூழோடு
காட்ட வெளியில் மணக்கும் !


புற்றிலிருந்து   ஈசல்
புறப்பட்டு வருத்தல்போல
கற்றல் அனுபவமற்ற
கவினுரும் அவள் நெஞ்சில்
கவிவெள்ளம் தோன்றி
காட்டாறாய்   பெருக்கெடுக்கும்
காடு கரையெல்லாம்  கடந்து
காற்றினில் ஏறி பயணிக்கும் ! 


மண் சுமந்தாள் ! அன்னை
கண்வழியே  எனை சுமந்தாள்  !
புண் பட்டாள்  வாழ்வில்
துயர் பட்டாள் ! தொடர்ந்து
அல்லலுற்றாள் ! என்னை சுமந்து
அரவணைத்து  இன்னலுலகில்
முல்லை க்காடாய்   நெஞ்சில்
மணக்கின்றாள்    எனத்தன்னை !